Eğitim Şart!

Günler geceler hızla geçerken köpeğimizin özellikleri gereği eğitim alması gerektiğini öğrendik; kendisi koruma köpeği idi ama aşırı korumacılığı bizim kontrolümüzde olmazsa nelerle karşılaşabileceğimizi anlatan bir sürü YouTube videosu izlemiştik. ( yani kocacım izlemişti:))

Bir değil, bir sürü köpekli arkadaşlarımıza danışa danışa eğitmenimiz Efe ile tanıştık. Efe -sanırım- 1.85 boyunda, normal kilolu, hafif tebessümlü yüz ifadesi olan, konuştuğunda sesi hafif "kart" bir insan evladı; kendisini sevdik; az konuşan öz insanlara benziyordu. İlk tanışma evimizde oldu ve o an Efe'nin aslında bir köpek ruhu taşıdığına kanaat getirdim ve geldiğimiz şu zamanda bu düşüncem hiç değişmedi:)))

Efe bize kısaca yapılması gerekenleri, köpeğin "psikolojisini", neye nasıl tepkiler verebileceğini anlattı. Bendeniz "ruhu daralma şampiyonu" hemen içimden karalar bağlamaya başladı. Efe de benim binbir sorumun içinde boğulup, bir süre sonra sorularımı cevapsız bırakmaya karar verdi, hala da cevap vermiyor :)

Eğitim sürecini yürüten kocacım, her hafta Efe ve bir büyük köpekle bir araya gelerek, öncelikle sosyalleştirme çalışmalarına başladı. Çünkü Padme Hanım oldukça - ama oldukça- korkak, bize bağımlı, bize temas etmezse dünyanın sonuymuş gibi kıvranan bir köpek olmuştu. Bazı kaygı huylarını benden almış olabilir, kabul :)

Padme Hanım bu süreçte çok başarılı olamadı, korku hali çok uzun sürdü, sosyalleşmesi için Efe saysesinde tanıdığımız  Arı Konak Köpek Pansiyonu sahibi sevgili Mehnaz devreye girdi, babamız ( yani kocacım) Padme Hanım'ı sık sık konağa götürüp, buradaki huyu huyuna uygun köpekler kabilesinde sosyalleştirmeye çalıştı. Gel zaman git zaman Padme Hanım'ın tam anlamıyla "adam" olabilmesi için onu konakta bırakma fikrine bile gelmişti sıra. Benim bile içim cız etti, yüreğim darlandı ( şaşırdınız mı? :) ) nasıl ama o daha bebek, şey ee biz de kalsak, bir kaç saat kalsa derken ilk onsuz gecemizde eşimden beter benım olacağım kimin aklına gelirdi... Sanırım 50 kere aramışımdır Mehnaz'ı; o da bütün sabrıyla her seferinde neşeyle beni yanıtladı; tam gıcık olduğum ebeveyn modeliydim ta ki ertesi gün Padme Hanım'ın geceyi "Asla yatağa girmeyecek" kuralını bir güzel çiğneyerek Mehnaz'ın koynunda geçirmiş olduğunu öğrenene kadar...Böylece bebeklikten çıkıp, uyanıklık safhasına geçtiğini anladım ve bütün duvarlarımı yeniden itinayla ördüm.

Babası ise herşeye geçer bir sebep bularak hanımefendiyi sosyalleştirmeye devam dedi...