Arı Konak Evi = Cankurtaranımız :)

Padme Hanım tatilde,  yani zorunlu tatilde...

Yaz tatili münasebetiyle eşimle gidemediğimiz tatiller serisine başlıyoruz inşallah ve yarın tatile çıkıyoruz. Yurtdışına gittiğimiz için Padme Hanım'ı alamıyoruz. ( Yanlış anlaşılmasın TR.de olsak,  eşim bu fırsatı asla kaçırmaz:))

Bu vesileyle daha önce de bahsettiğim  eğitmenimiz Efe sayesinde tanıdığımız çok sevgili Mehnaz'ın konak yolları göründü.  ( yoksa Mehnaz sayesinde Efe'yi mi tanımıştık? )

Bugün size Arı Konak Evi'nden bahsedeceğim. İyi ki tanımışız, iyi ki Padme Hanım orada ve biz çok rahatız, mutluyuz.

Mehnaz, sanırım- 40 yaşında ve sanırım 1.68 boylarında, zayıf, sürekli ve sürekli gülümseyen, tam bir hayvan -özellikle köpek- aşığı bir kişilik; bence "ayaklı pozitif köpek sevici" denebilir:)

Ailesinden kalan yadigar konağı önce eğitimler için ofis alanı, oradan da köpek evine çevirmiş; iki uç duygu nasıl bir konakta birleşmiş demeyin; o konakta sirk bile olur; ömrü hayatımda gördüğüm en özel binalardan biri.

Mehnaz bazı odaları köpeklere ayırmış, bahçe deseniz bir şahane. Geçen yıl ilk zamanlarda bahçe toprak zemmindi ve daha plansızdı. Ama şimdi bir şahesere döndü, özel bölmeler, çim zemin, şişme havuz bile var:)



Padme Hanım'ın burada çok farklı deneyimleri oldu; ilk bıraktığımzda sanırım 6-7 aylıktı ve evde koltuğa çıkma yasağı olduğunu bilmesine rağmen, gece Mehnaz'ın koynuna girecek kadar büyümüş, çakala bağlamıştı:) Yine 2. veya 3 ziyarette sürekli yattığı yere işemiş, korkunç bir ruh haliyle geri gelmişti. Bu ruh hali bizden çok Mehnaz'ı üzüyor, o kadar hepsine sahip, ait hissediyor ki; o yüzden biz de çok rahatız...

Günler geçtikçe kendini daha rahat hissettiği bir gerçek ama kendini insan kabilesinden sanmasından dolayı olsa gerek, başka köpeklerle olacağına, sürekli Mehnaz'a bağımlı olması geldiğimiz bugünde hiç değişmedi; Mehnaz nereye, bizimki oraya...Evde de önce eşim nereye o oraya; sonra ben nereye, o oraya... Bu halinin geçmesini diliyorum ama yapısı gereği galiba hep böyle olacak, ait ve korumacı...

Sabırtaşı eşim de her gidişimizde onu sosyalleştirmek için başka köpeklerle ödül sistemi ile oynamalarını sağlıyor ve kızımız uslu olursa ödülü hak ediyor :)

Mehnaz'ın mekanında kahve içersiniz, yemek yersiniz, hoş sohbet eder, köpeğinizi gönül rahatlığı ile bırakır; büyük bir özlemle geri alırsınız. Bizim gibi sürekli aradığınızda ( eskiye göre terbiye olduk:)) o enerjik, pozitif sesiyle Mehnaz hiç bıkmadan sizinle konuşur, anlatır, paylaşır, sizi rahatlatır. Aksi bir durum varsa da çekinmeden söyler ve genelde çözümleri de kendi bulur.

 

Kendisine Minnettarız...

Ben bir Hanımefendiyim...

Padme Hanım büyüdükçe keyfi artıyor; sakinleşiyor, güzelleşiyor, güveni artıyor, sahiplenmeyi öğreniyor. 

Kendisinden bir kaç kare...

 güzel bir genç kız olduk ama kızgınlık dönemimiz henüz gelmedi, maalesef 2. kızgınlıktan sonra kısırlaştıracağız :( bu bizi çok üzüyor, doğasını altüst ediyoruz ama bir doğumda 10-11 yavrusu olabiliyor ve bu kadar Mastif'e bakacak ev bulmak çok zor. bizim de bu kadar köpeğe bakacak ne yerimiz, ne de paramız var. mecburen doğuramayacak Padme Hanım:(

Yoksa fena mı olurdu, şundan bissürü olsa:)

O kadar büyüdük ki...

Bir insan evladı için kısa ama bir köpeğin gelişimi için oldukça uzun bir zaman girmiş araya... Padme Hanım neredeyse genç kız oluyor ve aradaki gelişmeleri atlamışız...

Kızımız 1 yaşından sonra daha sakin ve keyifli olmaya başladı. Uzun bir süre eğitimlere de ara vermiştik, zira eşim bir eğitmenden daha çok bilgiye sahip olmaya başladığından, ailecek bizi eğitiyordu...

Eğitimin aşamaların biri de çocuklarla biraraya getirmekti, bu en önemli husus beni biraz gerdi, çünkü deneğimiz canımın içi yeğenim Egemen'di. Padme'nin bebekliğinden beri ona hep şüpheyle bakan yeğen Egemen de büyümeye başladı. ve yine eşimin çabaları ile korkularını yendi. zamanla, sabırla, ona sürekli bir köpeğin nasıl hissettiği anlatarak, yavaş yavaş birbirlerine alışma süreci başladı.

Ve gün geldi Egemen elini Padme Hanım'ın ağzına sokup, top alır oldu; öyle ki Padme Hanım bizim afacandan kaçmaya başladı :)  Sonuç bir harikaydı: :)

Bu kare bana eşimin nasıl bir baba olacağının sinyallerini vermiyor değil :)

ve işte geldiğimiz nokta; artık Padme Hanım'ı Egemen Bey gezdiriyor:) ( ya da Padme Hanım, Egemen Bey'i gezdiriyor olabilir :))) )