Kızımız 1 yaşından sonra daha sakin ve keyifli olmaya başladı. Uzun bir süre eğitimlere de ara vermiştik, zira eşim bir eğitmenden daha çok bilgiye sahip olmaya başladığından, ailecek bizi eğitiyordu...
Eğitimin aşamaların biri de çocuklarla biraraya getirmekti, bu en önemli husus beni biraz gerdi, çünkü deneğimiz canımın içi yeğenim Egemen'di. Padme'nin bebekliğinden beri ona hep şüpheyle bakan yeğen Egemen de büyümeye başladı. ve yine eşimin çabaları ile korkularını yendi. zamanla, sabırla, ona sürekli bir köpeğin nasıl hissettiği anlatarak, yavaş yavaş birbirlerine alışma süreci başladı.
Ve gün geldi Egemen elini Padme Hanım'ın ağzına sokup, top alır oldu; öyle ki Padme Hanım bizim afacandan kaçmaya başladı :) Sonuç bir harikaydı: :)
Bu kare bana eşimin nasıl bir baba olacağının sinyallerini vermiyor değil :)
ve işte geldiğimiz nokta; artık Padme Hanım'ı Egemen Bey gezdiriyor:) ( ya da Padme Hanım, Egemen Bey'i gezdiriyor olabilir :))) )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder